احمدرضا روح الله زاد:
در رثای شیخ مقاومت
روحش شاد. باشد که به نیابتش در قدس نماز بگزاریم.

مردی شگفت بود. در اولین برخورد مخاطب را مجذوب می کرد. همین کافی بود تا در حلقه مریدانش باشی. با آنکه او خود هرگز خود را در مقام مرادی تعریف نمی کرد. ساده بود و بی هیچ آلایشی؛ هم در رفتار و هم گفتار و هم کردار.  همین سادگی وی را جذاب کرده بود. سادگی ای که تا همیشه با او بود. فردی که در چهل و یکسال در کسوت های مختلف ریز و درشت حضور داشت اما همه این مسئولیت ها او را اسیر نکرد، برعکس مقام ها و مسئولیت ها اسیر او بودند.

مرحوم حسین شیخ الاسلام بیشتر از همه مسئولیت هایش به دلیل عشقی که به فلسطین و مقاومت ضد صهیونیستی داشت و به خاطر تلاش های بی وفقه اش در این حوزه اشتهار داشت. در میان فعالان حوزه مقاومت وقتی گفته می شد «شیخ» همه می دانستند منظور  مرحوم حسین شیخ الاسلام است. اساسا همین تلخیص اسم حلاوتی برای دوستان داشت.

حوادث چهل و یکساله انقلاب در باورهایش و اعتقاداتش به انقلاب و نظام اسلامی و ولایت پذیری اش تغییری ایجاد نکرد. بلکه گام هایش را استحکام بیشتری بخشید. خلوص انقلابی اش او را محل وثوق همه مسئولین نظام در رده های مختلف سیاسی و نظامی کرده بود و به همین دلیل اموری که با همت وی پیگیری می شد خیلی زود و ساده به نتیجه می رسید.

«شیخ» رفت در حالی که یقین داشت وعده الهی در باره نابودی اسرائیل و آزادی فلسطین و قدس شریف به زودی جامه تحقق می پوشد و خود وی بی تردید در زمره زمینه سازان این وعده بود که خدایش از آن تعبیر به عباد لنا کرده است در «وَقَضَيْنَا إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الْأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيرًا فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ أُولَاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَنَا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُوا خِلَالَ الدِّيَارِ وَكَانَ وَعْدًا مَفْعُولًا »

 روحش شاد. باشد که به نیابتش در قدس نماز بگزاریم. 

برچسب ها

    5.3.12.0
    V5.3.12.0