در نشست تبیینی و خبری آخرین تحولات فلسطین مطرح شد: دکتر خالد قدومی: تا زمانی که اشغالگری وجود دارد، سلاح مقاومت هم وجود خواهد داشت/ حماس همچنان به گزینه جهاد و مقاومت پایبندی قاطع دارد

به گزارش روابط عمومی جمعیت دفاع از ملت فلسطین، در نشست تبیینی و خبری آخرین تحولات فلسطین که به همت این جمعیت  و با همکاری خبرگزاری قدس برگزار شد، دکتر خالد قدومی نماینده حماس در ایران با تقدیر از نقش برجسته رسانه های حامی محور مقاومت گفت این رسانه ها در طول سه سال جنگ علیه غزه نقش بسزایی در نشان دادن مظلومیت مردم غزه و افشای جنایات صهیونیستها داشته و دارند.

وی افزود: با انتشار حقایق از سوی رسانه ها، ما شاهد افزایش فعالیت در کل جهان در حمایت از مظلومیت فلسطین هستیم. اسراییل که از آغاز قرن شکل گرفته است حاصل حمایت نیروهای هژمونیک آمریکایی و اروپایی است.

وی تاکید کرد: موضع اصلی جنبش‌های مقاومت این است که سلاح بخشی از مبارزه علیه دشمنان است و هیچ جنبش مقاومتی در طول تاریخ سلاح خود را به عنوان پیش شرط کنار نگذاشته است. موضوع اصلی دیدارهای امروز در قاهره اجرای مرحله دوم توافق آتش بس غزه است و این درحالی است که مرحله اول هنوز به طور کامل اجرا نشده است.

قدومی خاطرنشان کرد: طراح توافق و طرح به اصطلاح صلح ترامپ به مرحله ای رسیده است که نه اسراییلی ها و نه خود آمریکایی ها به اصولی که خود تعیین کرده اند پایبند نیست. اسراییل در این روند سنگ اندازی می کند و نه تنها صلح نمی خواهد بلکه حتی نمی خواهد فلسطینی ها مشروعیت سیاسی داشته باشند.

خالد قدومی در ادامه تاکید کرد: من از نقش آفرینی اصحاب رسانه ایران و مقاومت در انتقال حقایق علیه ظالمان تقدیر کنم، باید در اینجا از نقش آفرینی جبهه نرم رسانه ای در تقابل با رژیم صهیونی یادآور شویم و از این نقش آفرینی بسیار مهم قدردانی کنیم.

وی افزود: من در ابتدا چند محور آماده کردم که درباره تحولات فلسطین ارائه دهم، در ابتدا درباره انتخاب خلیل الحیه به عنوان رئیس دفتر سیاسی جنبش حماس و موضوعات دیگر له تدریج صحبت خواهم کرد. درباره انتخاب الحیه نکاتی مهم است که باید مورد توجه قرار گیرد؛ نخست اینکه حماس توانسته با حفظ ساختارهای خود و نهادینه سازی امور جنبش بتواند انتخابات داخلی را برگزار کند. نکته دوم انتخاب شخصیتی از غزه و فردی که پدر چندین شهید است به عنوان رئیس دفتر سیاسی جدید حماس پیام های بسیار مهمی در زمینه تداوم راه مقاومت، جهاد و شهادت دارد. در این شرایط رژیم صهیونی دچار توهم شده است که با ترور کردن فرماندهان مقاومت می تواند راه مقاومت را متوقف کند اما واقعیت این است که در شرایط کنونی پدر شهدای مقاومت غزه به عنوان رئیس دفتر سیاسی جدید حماس انتخاب شده است.

نماینده جنبش حماس تاکید کرد: البته در آینده خلیل الحیه با موضوعات مهمی در غزه روبرو است که باید بتواند این ماموریت ها را به اجرا برساند. در اینجا می توان به مسئولیت  بازگشایی گذرگاه های غزه و رفع محاصره غزه اشاره کرد. در موضوع توافق آتش بس و مذاکرات و همچنین مساله خلع سلاح در این زمینه باید گفت که خط و موضوع اصولی ما در زمینه خلع سلاح موضع ما این است که سلاح یکی از ابزارهای مشروع ملت هایی است که تحت اشغال قرار دارند. میان اشغالگری و مقاومت رابطه مستقیم وجود دارد و چون اشغالگری هست مبارزه باید وجود داشته باشد، در اینجا مقاومت یک ابزار مهمی به عنوان سلاح دارد که از آن تا زمانی که نیروی اشغالگر وجود داشته باشد استفاده می کند. در اینجا یک پرسش اساسی مطرح می شود که چرا جهان باید نیروی اشغالگری که همچنان از زمان پایان عهد استعمار باقی مانده است را تحمل کند؟ سوال خیلی مهمی است. چرا از فلسطینی و سلاحش مورد بازخواست قرار می گیرد اما از اشغالگری رژیم صهیونیستی سوالی و بازخواستی نمی شود؟ این تنها حرف ما نیست و جوانان در پنج قاره دنیا همین سخنان را مطرح می کنند و بر این مسائل تکیه دارد. بر این اساس مقاومت حق دارد که با تمام توان خود در برابر اشغالگری صف آرایی کند و به مبارزات خود تا پایان مسیر و رفع اشغالگری ادامه دهد.

وی افزود: ترامپ در موضوع غزه ایده ای در زمینه پایان جنگ مطرح کرد که حماس با این طرح همراهی کرد چون اصل موضوع پایان تجاوز و نسل کشی رژیم صهیونی بود. در این مساله بحث برقراری آتش بس مطرح شده بود که در عمل محقق نشد. ما از اکتبر تا دیروز بیش از 1200 شهید در غزه داریم که شمار بسیاری از آنها کودکان و زنان هستند. این تعداد شهید نشان می دهد رژیم صهیونی به توافق آتش بس پایبند نیست و روزانه دستکم 16 مورد نقض نظامی از سوی رژیم صهیونی صورت می گیرد.

خالد قدومی تاکید کرد: بحث دوم مبحث کمک ها و کالاهای وارداتی به غزه است که باید بر اساس آن روزانه تعداد مشخصی کامیون وارد غزه شود که این میزان به حتی 30 درصد میزان توافق شده نرسید. در واقع در این موضوع نیز رژیم صهیونی به توافقات امضا شده پایبند نبوده است.بحث سوم نیز مبحث گذرگاههای غزه است که باید بر اساس توافق اکثر آنها بازگشایی می شد اما رژیم صهیونی به این مساله هم پایبندی نداشت. بحث چهارم گمراه سازی میانجی ها و افکار عمومی جهان از سوی رژیم صهیونی بود. مبحث پنجم لزوم عقب نشینی اشغالگران بود که در این زمینه نیز رژیم به تعهدات خود عمل نکرده است.

وی تاکید کرد: مساله ششم کمیته ملی فلسطین است که گفته اند نمی توانیم با حماس تعامل کنیم. جنبش حماس در این مساله تاکید کرد که ما با این طرح همراه می شویم. در ادامه می توان گفت که در همین راستا جنبش حماس وارد مسائل شد و با هیاتی که در این زمینه تشکیل شده بود، همراهی کرد.

نماینده جنبش حماس افزود: این هیات جلساتی را در مصر برگزار کرده است اما اسرائیل اجازه ورود آن به داخل فلسطین را نداده است، چون نتانیاهو به دنبال صلح نیست و خواهان تداوم تجاوزات علیه غزه است.اما نتیجه چیست؟ در هیچ یک از مراحل مرحله اول تفاهم هیچ سخنی از خلع سلاح حماس مطرح نشده است و برعکس آن، آنها شروط مقاومت را پذیرفته اند که شامل مسائلی بود که رژیم صهیونیستی به هیچ یک از تعهدات خود عمل نکرده است.

وی خاطرنشان کرد: ما در حماس به دلیل مسولیتی که در قبال ملت فلسطین احساس کردیم، اقدام به ارتباط گیری با میانجیگران کردیم و این اقدام را در راستای احقاق حقوق فلسطینیان انجام دادیم. اما در مقابل درخواست آنان از ما خلع سلاح مقاومت بود که ما تاکید کردیم در این مساله تنها حماس تصمیم گیر نیست و باید کل ملت فلسطین در این باره نظر و رای بدهند. در این راستا ما تاکید کردیم که باید ساختارسازی های لازم در زمینه های نهادهای مدنی و نظامی در غزه انجام شود و ملت فلسطین بتواند به راحتی با استفاده از نهادهایی که ایجاد می شود امور خود را به جلو پیش ببرد.

خالد قدومی افزود: واقعیت این است که ما در برابر سران راستگرای افراطی رژیم صهیونیستی قرار داریم که حتی برای فلسطینیان حق حیات قائل نیستند چه رسد که به آنها از طریق مذاکره حقوقشان را اعطا کنند. به همین دلیل هیچ جنبش مقاومتی سلاح خود را با وجود اشغالگری کنار نگذاشته است و تنها در صورت پایان اشغالگری آن سلاح را به ساختارهای دولتی داخلی ارائه کرده است. پس نباید چنین انتظاری از گروههای فلسطینی داشت.

وی افزود: موضوع اصلی دیدارهای قاهره اجرای توافقات مرحله دوم آتش بس است در شرایطی که هنوز رژیم صهیونیستی به تعهدات خود در مرحله اول توافق نیز هنوز عمل نکرده است. امری که در شرایط کنونی در کرانه باختری رخ می دهد یک رخداد بی سابقه است که نمی توان همه آنها را به جریان راستگرای افراطی رژیم صهیونی مرتبط دانست، این ساختارهای ظالمانه علیه ملت فلسطین در کرانه باختری از دهه ها پیش در دکترین امنیتی نتانیاهو وجود داشته است و اصلا مساله جدیدی نیست. آنها در تلاش برای تثبیت شهرک سازی در کرانه باختری و برتری دادن جمعیت صهیونیست نشین در شهرک ها به جمعیت فلسطینیان در کرانه باختری است.  تروریسم یهودی در کرانه باختری  شدت گرفته است و گزارش ها از افزایش حملات جوانان تپه ها (شباب التلال) علیه فلسطینیان حکایت دارد که در راستای تثبیت اشغالگری صهیونی بر املاک، اراضی و زمین های کشاورزی فلسطینیان صورت می گیرد.

نماینده جنبش حماس تصریح کرد: نفوذ شهرک نشینان صهیونیست به مناطق مختلف کرانه باختری در راستای تثبیت تجمعات شهرک نشینی  در کرانه باختری است. آنها به اسلام، مسلمانان و فلسطینیان اهانت می کنند اما هیچ صدایی از جهان اسلام بر نمی خیزد.

خالد قدومی افزود: در پرونده اختلافات درونی رژیم صهیونی می توان به مسائلی اشاره کرد. در درون حزب لیکود که امروز انتخابات داخلی آن برگزار می شود، گزارش های داخلی منابع عبری از تضعیف حزب لیکود و دو پاره شدن صفوف داخل آن حکایت دارد. در این مساله حزب لیکود به نظر می رسد که به حزب حاشیه ای در انتخابات آتی تبدیل شود. در موضوعات امنیتی می توان به این مساله اشاره کرد که اصلی ترین تهدید علیه رژیم صهیونی، در شرایط کنونی از نگاه صهیونیست ها مساله روابط آنها با آمریکاست که باعث شده در نتیجه عملیات طوفان الاقصی روابط آمریکا و رژیم صهیونی دچار مشکل شود و حتی صهیونیست ها در زمینه از دست دادن جایگاه سنتی خود در آمریکا دچار نگرانی های شدید شده اند.

در پایان این نشست، خالد قدومی در نشست پرسش و پاسخ با خبرنگاران، با تأکید بر پایبندی این جنبش به گزینه جهاد و مقاومت، گفت: در صورت تحقق نیافتن خواسته‌های حماس و نقض توافق از سوی اسرائیل، این جنبش همچنان به مقاومت در همه ابعاد و عرصه‌ها برای احقاق حقوق ملت فلسطین ادامه خواهد داد.

قدومی در پاسخ به پرسشی درباره ضمانت‌های اجرای توافق و احتمال نقض آن از سوی اسرائیل اظهار کرد: ما می‌دانیم هیچ تضمینی برای پایبندی اسرائیل به توافق وجود ندارد، اما حماس با نیت احقاق حقوق حقه ملت فلسطین و با ذهنی باز و رویکردی مثبت وارد مذاکرات شد.

وی افزود: اصل مقاومت نیز در راستای تحقق حقوق ملت فلسطین است و در صورت نیاز، برای احقاق این حقوق به مقاومت و جهاد در همه عرصه‌ها ادامه خواهیم داد.

نماینده حماس درباره انتظارات این جنبش از توافق و میزان کمک آن به ملت فلسطین نیز گفت: پیش از این توافق، انتظار ما از کشورهای اسلامی، به‌ویژه کشورهایی که از ثقل سیاسی و نفوذ دیپلماتیک برخوردارند، زیاد بود؛ اما اکنون توقع چندانی نداریم و امیدی نداریم که این توافق بتواند کمکی به ملت فلسطین کند.

قدومی همچنین گزارش‌ها درباره انتقال دفاتر حماس از دوحه به ترکیه را رد کرد و گفت: دفاتر ما همچنان در دوحه فعال و باز هستند و مقامات حماس نیز در منطقه رفت‌وآمد دارند.

وی با اشاره به مواضع اسرائیل در قبال توافق اظهار کرد: ما از ابتدا می‌دانستیم ضمانتی برای جلوگیری از نقض آتش‌بس از سوی اسرائیل وجود ندارد، اما بر اساس موضع خود که آن را موضع حقانیت می‌دانیم، وارد مذاکره شدیم.

قدومی ادامه داد: اسرائیل به باری برای منظومه جهانی تبدیل شده و دفاع از آن برای حامیانش هزینه‌برتر شده است. حتی در آمریکا نیز این بحث مطرح است که دیگر نمی‌توان از پول مالیات‌دهندگان آمریکایی برای حمایت از اسرائیل استفاده کرد. امروز افکار عمومی بیش از گذشته علیه اسرائیل است و هرگونه نقض آتش‌بس می‌تواند این مخالفت را افزایش دهد.

نماینده حماس در پایان تأکید کرد: انتظار نداریم رفتار بنیامین نتانیاهو از طریق آمریکا تغییر کند، اما مذاکرات را با هدف احقاق حقوق حقه ملت فلسطین دنبال کرده‌ایم و در صورت نقض توافق، مقاومت را در همه عرصه‌ها ادامه خواهیم داد.

گفتنی است در ابتدای این نشست نیز  دکتر حسین رویوران، رئیس کمیسیون سیاسی جمعیت دفاع از ملت فلسطین، در سخنانی به تشریح آخرین تحولات غزه و تداوم مقاومت پرداخت.

وی با اشاره به جنایات گسترده در غزه و کرانه باختری طی سه سال گذشته گفت: علیرغم همه جنایت‌هایی که طی سه سال گذشته در کرانه باختری و غزه رخ داده و جنایات هوایی که با حمایت و پشتیبانی غرب انجام شده است، غزه، کرانه باختری و در نهایت فلسطین همچنان زنده است.

رویوران افزود: هیچ نقطه دیگری در دوران معاصر شاهد این حجم از جنایت، نسل‌کشی و اقدامات سیستماتیک نبوده است؛ با این حال، نیروی مقاومت همچنان در غزه زنده است و همین مسئله موجب شده است که طرف مقابل به دنبال خلع سلاح مقاومت باشد.

رئیس کمیسیون سیاسی جمعیت دفاع از ملت فلسطین همچنین با اشاره به تأثیر تحولات فلسطین بر عرصه سیاسی غرب اظهار کرد: امروز تحولات فلسطین و غزه به یکی از عوامل مؤثر بر تحولات سیاسی در غرب، به‌ویژه آمریکا، تبدیل شده است. در انتخابات میان‌دوره‌ای نیز طرفداران فلسطین و مخالفان اسرائیل موفق به کسب آرا می‌شوند.

وی در ادامه با تأکید بر جایگاه مسئله فلسطین در سیاست جمهوری اسلامی ایران گفت: «غزه و فلسطین در اولویت نظام اسلامی قرار دارند. امام خمینی(ره) و رهبر معظم انقلاب، شکل‌گیری تمدن نوین اسلامی را در گرو از بین رفتن اسرائیل و پایان یافتن نظام سلطه دانستند.

………………………………………………………………………………………………………………………….

متن کامل سخنرانی خالد قدومی نماینده حماس در تهران که عصر امروز به همت جمعیت دفاع از ملت فلسطین و با همکاری خبرگزاری قدس در تهران برگزار شد، به صورت یادداشت به شرح زیر است:

محورهای بحث

۱. انتخاب دکتر خلیل الحیه به عنوان رئیس دفتر سیاسی جنبش حماس

•          نهادینه بودن و تداوم ساختار جنبش

•          تأکید بر عنوان و ویژگی‌های این مرحله از طریق انتخاب شخصیتی از غزه

•          وهم و تصور دشمن مبنی بر اینکه ترور رهبران می‌تواند ما را از مسیرمان منحرف کند

•          مسئولیت بزرگ و مستمر در قبال ملت خود

•           ضرورت ایفای نقش واقعی میانجی‌ها در توانمندسازی ملت فلسطین

خط و موضع اصولی

سلاح یکی از ابزارهای مشروع مقاومت ملت‌هایی است که تحت اشغال قرار دارند. میان اشغال و مقاومت رابطه‌ای مستقیم و علّی وجود دارد؛ تا زمانی که نیروی اشغالگر وجود دارد، مقاومت نیز وجود خواهد داشت و از همه ابزارهای ممکن، در رأس آنها سلاح، استفاده خواهد کرد.

در اینجا یک پرسش اساسی مطرح می‌شود: چرا جهان باید تنها نیرویی را تحمل کند که در برابر اراده جامعه بین‌المللی سرکشی می‌کند و تنها نیروی اشغالگری است که پس از پایان عصر استعمار همچنان باقی مانده است؛ یعنی اشغالگری اسرائیل؟

چرا از فلسطینی، که قربانی است، درباره سلاحش پرسش می‌شود، اما اشغالگری پایان نمی‌یابد؛ در حالی که خود اشغال علت اصلی ناامنی و بی‌ثباتی، هم در سطح منطقه و هم در سطح جهان است؟ این تنها سخن ما در حماس یا فلسطین نیست؛ امروز جوانان در اروپا و در سراسر جهان، در پنج قاره، همین سخن را مطرح می‌کنند.

بنابراین، این یک خط روشن و اساسی است که نباید مورد دستکاری قرار گیرد: مقاومت حق دارد با تمام امکانات خود در برابر نیروهای اشغالگر مقاومت کند و سلاح در رأس این ابزارها قرار دارد.

اما در سطح واقع‌گرایی سیاسی، ترامپ طرحی را مطرح کرد که بر پایه آتش‌بس و پایان دادن به جنگ نسل‌کشی علیه ملت ما در غزه استوار بود. ما با این طرح برخوردی مثبت داشتیم، به یک دلیل ساده و روشن: نقطه مشترک، توقف نسل‌کشی و پایان دادن به جنگ جنایتکارانه علیه ملت ما در غزه بود.

این توافق دارای دو عنوان و دو بخش اصلی بود:

1.         یک بخش دوجانبه میان حماس و رژیم صهیونیستی.

2.         یک بخش مربوط به راهبرد، راه‌حل سیاسی و همه فلسطینی ها وهمه گروهای فلسطینی نه فقط حماس.

بخش نخست، عملاً به عنوان مرحله اول شکل گرفت و شامل موضوعات و شروطی کاملاً روشن بود:

نخست: آتش‌بس

آتش‌بسی که درباره آن توافق شده بود، در عمل محقق نشد. از زمان اعلام اجرای آتش‌بس در اکتبر گذشته، بیش از ۱۲۰۰ نفر از مردم ما به شهادت رسیده‌اند.

تنها در دو هفته گذشته، بیش از ۳۳ نفر شهید و ۱۴۱ نفر زخمی شده‌اند که بیشتر آنها زنان، کودکان و سالمندان هستند. همچنین بیش از ۱۲ نفر بازداشت شده‌اند.

نقض‌های نظامی نیز همچنان ادامه دارد؛ به‌گونه‌ای که روزانه بیش از ۱۶ مورد نقض ثبت می‌شود. این موارد شامل پیشروی و نفوذ خودروهای نظامی، بمباران خانه‌ها در سراسر نوار غزه از شمال تا جنوب، بازداشت شهروندان، گلوله‌باران توپخانه‌ای و عملیات ترور است.

دوم: کمک‌ها و کالاها

بر اساس توافق، قرار بود روزانه ۶۰۰ کامیون مواد غذایی و پزشکی و همچنین ۵۰ کامیون سوخت وارد غزه شود.

اما در عمل، میزان ورود کمک‌ها به‌طور متوسط حتی به ۳۰ درصد رقم توافق‌شده نیز نرسیده است. افزون بر این، قرار بود ورود ۶۰۰ کامیون به‌تدریج افزایش یابد و به ۱۵۰۰ کامیون در روز برسد.

اما هیچ‌یک از این موارد محقق نشد. آنچه وارد شده، از ۲۹۷ کامیون فراتر نرفته است که از این تعداد، ۱۶۲ کامیون تجاری و تنها ۱۰ کامیون حامل سوخت بوده‌اند.

سوم: گذرگاه

منظور من در اینجا گذرگاه رفح است؛ گذرگاهی که متأسفانه توسط اشغالگران تخریب شد. سپس اسرائیل از سمت مرزهای مصر آن را به اشغال خود درآورد و گذرگاه موقت دیگری ایجاد کرد و از این طریق وضعیتی تحمیلی را بر زندگی مردم حاکم ساخت.

در چهارده روز گذشته، چهار روز به دلیل تعطیلات شنبه و یکشنبه عملاً تعطیل بوده و چهار روز دیگر نیز گذرگاه به‌طور کامل بسته شده است.

حتی در روزهایی که گذرگاه باز است، به شکل عادی فعالیت نمی‌کند؛ تعداد افرادی که اجازه ورود و خروج دارند کاهش می‌یابد، با مجروحان و بیماران بدرفتاری می‌شود و کسانی که قصد بازگشت دارند نیز تهدید می‌شوند.

چهارم: گمراه کردن میانجی‌ها و جهان

افزون بر همه این موارد، از طریق ارسال اطلاعات نادرست و ارائه ارزیابی‌های غلط، میانجی‌ها و افکار عمومی جهان نیز گمراه می‌شوند.

پنجم: عدم عقب‌نشینی اشغالگران

دشمن صهیونیستی به شرق خط زرد عقب‌نشینی نکرد، بلکه نیروهایش به سمت غرب و در جهت دریا پیشروی کردند و منطقه‌ای را که بیش از ۳۰ درصد مساحت نوار غزه نیست، باقی گذاشتند؛ منطقه‌ای که بیش از ۲.۲ میلیون انسان در شرایط بسیار دشوار انسانی در آن متراکم شده‌اند.

ششم: کمیته ملی فلسطین

به کمیته ملی فلسطین، که برادران ما در مصر آن را پیشنهاد کردند و همه طرف‌های فلسطینی، میانجی‌ها و طرف آمریکایی نیز با آن موافقت کردند، اجازه ورود به غزه داده نشد.

این کمیته چندین نشست با گروه‌های فلسطینی و همچنین با آقای ملادینوف در قاهره برگزار کرد، اما نتیجه آن، به تعبیر روشن، صفر بود.

به این کمیته اجازه داده نشد وارد غزه شود، در حالی که مأموریت آن اداره وضعیت انسانی در غزه و پیگیری بازسازی بود.

به همین دلیل، رئیس کمیته اضطراری در غزه، استاد ثوابته، استعفای خود را ارائه کرد تا هیچ بهانه‌ای در دست اشغالگران باقی نماند.

از دیگر وظایف این کمیته، آماده‌سازی برای برگزاری انتخابات ملی با مشارکت همه فلسطینیان بود. اما اشغالگران اجازه اجرای هیچ‌یک از این امور را ندادند.

 نتیجه چیست؟

در هیچ‌یک از موضوعات یادشده، اساساً سخنی از سلاح مطرح نبود؛ زیرا این بخش از توافق مربوط به توقف جنگ نسل‌کشی، برقراری آتش‌بس و توافق دوجانبه بود و اجرای آن شرط ورود به مرحله دوم به شمار می‌رفت.

اما نتیجه این است که هیچ‌یک از این تعهدات محقق نشده است.

پس چرا امروز درباره موضوعاتی که مربوط به مرحله دوم است، پرسش می‌شود؟

این، فارغ از محتوای توافق و هر آنچه در آن آمده باشد، با منطق سازگار نیست.

مرحله دوم و مسئله‌ای که به همه فلسطینیان مربوط است

ما در حماس، به دلیل مسئولیتی که در قبال ملت خود بر دوش گرفته‌ایم، با پیشنهادی متفاوت و مبتنی بر تفکر خارج از چارچوب‌های معمول نزد میانجی‌ها رفتیم.

این پیشنهاد تنها بر یک اصل استوار بود: مصلحت، امنیت و زندگی کریمانی ملت ما در غزه.

آنها گفتند: خلع سلاح.

پاسخ ما روشن بود: این پرسشی نیست که تنها حماس بتواند به آن پاسخ دهد و درباره آن تصمیم بگیرد. این مسئله‌ای است که باید همه فلسطینیان درباره آن تصمیم بگیرند. این یک موضوع ملی است و می‌تواند میان خود فلسطینیان مورد بحث و بررسی قرار گیرد. بر این اساس، ابتدا باید فلسطینیان در ایجاد نهادها و ابزارهای سیاسی خود توانمند شوند تا بتوانند درباره هر موضوعی که به محتوای سیاسی مربوط می‌شود، از جمله تعیین سرنوشت« دولت، انتخابات، امنیت و سلاح، گفت‌وگو و تصمیم‌گیری کنند.

از همین جا بحث سلاح سنگین و سبک، بحث ذخیره‌سازی، جمع‌آوری و مسائل مشابه آغاز شد.

اما این همه، به دو دلیل، اساساً معنای چندانی ندارد.

دلیل اول: طراح توافق خود به اصولی که تعیین کرده و همه طرف‌ها با آن موافقت کرده‌اند، پایبند نیست.

بلکه فراتر از آن، آقای ملادینوف در بسیاری از موارد نه بر اساس توافق، بلکه بر اساس آنچه پیش از ورود به نشست با گروه‌های فلسطینی با نتانیاهو توافق می‌کند، سخن می‌گوید.

دلیل دوم: تکبر، سرکشی و گستاخی جنایتکاران و افراطی‌های طرف اسرائیلی است . ما در برابر رهبری راست‌گرای افراطی قرار داریم که نه‌تنها صلح نمی‌خواهد، بلکه حتی حق حیات را نیز برای فلسطینی به رسمیت نمی‌شناسد؛ چه رسد به اینکه برای او موجودیت سیاسی یا حقوق سیاسی قائل باشد.

پس چگونه ما فلسطینیان می‌توانیم وارد هر نوع از آنچه «مذاکره» نامیده می‌شود، شویم، در حالی که صاحب این پیشنهاد، یعنی آقای ترامپ، حتی قادر نیست طرف اسرائیلی را برای پایبندی به بندهای توافق تحت فشار قرار دهد؟

و چگونه می‌توان درباره مذاکره سخن گفت، در حالی که طرف اسرائیلی با کمال گستاخی اعلام می‌کند چیزی به نام فلسطین وجود ندارد و هیچ دولت فلسطینی نیز وجود نخواهد داشت؟

جمع‌بندی درباره مسئله سلاح

موضع اصولی جنبش‌های مقاومت در طول تاریخ بشریت این بوده است که سلاح بخشی از مبارزه علیه دشمنان و نیروهای اشغالگر است.

به همین دلیل، هیچ جنبش مقاومتی، صرف‌نظر از دین یا قومیت آن، سلاح خود را به عنوان پیش‌شرط کنار نگذاشته است.

بلکه در بسیاری از موارد، پس از استقلال و به دست آوردن حقوق و بیرون راندن اشغالگران، سلاح مقاومت به بخشی از ترتیبات دولت جدید تبدیل شده است.

پس چرا جهان این قاعده و این تجربه تاریخی و انسانی را در مورد فلسطین نمی‌بیند؟

چرا چیزی که در طول تاریخ برای دیگر ملت‌ها پذیرفته شده است، برای فلسطینی، یعنی قربانی‌ای که نزدیک به یک قرن زیر اشغال زندگی می‌کند، پذیرفته نمی‌شود؟

دیدارهای امروز در قاهره

امروز یک هیئت بلندپایه از رهبری جنبش حماس، به ریاست دکتر خلیل الحیه، با رهبری مصر در قاهره دیدار می‌کند. موضوع اصلی این دیدارها، اجرای مرحله دوم توافق آتش‌بس است؛ در حالی که تا این لحظه، حتی مرحله نخست این توافق نیز به‌طور کامل اجرا نشده است.

باید دید این دیدارها و گفت‌وگوها به چه نتیجه‌ای خواهد رسید.

۵. آخرین تحولات در حوزه کرانه باختری

برای اینکه بتوانیم واقعیت موجود در کرانه باختری را به‌درستی درک کنیم، لازم است به چند عنوان اساسی اشاره کنیم:

الف. آنچه امروز در کرانه باختری و قدس در حال وقوع است، امری بی‌سابقه است. این وضعیت نه یک حادثه موقت و گذراست و نه صرفاً به حضور یک وزیر دیوانه یا افراطی در دولت نتانیاهو مربوط می‌شود.

ب. دکترین سیاسی و امنیتی نتانیاهو از سال ۱۹۹۴ بر این مبنا استوار بوده است که ابتدا واقعیت‌های جدیدی را در میدان ایجاد کند و سپس برای آنها مبنای حقوقی بتراشد؛ به‌گونه‌ای که امکان عقب‌نشینی از آنها وجود نداشته باشد. بر همین اساس، او مبانی و مراجع حقوق بین‌الملل را نادیده می‌گیرد و همزمان واقعیت‌های جدیدی را تحمیل می‌کند که در خدمت دستورکار توسعه‌طلبانه و جنایتکارانه اوست.

ج. تثبیت شهرک‌سازی در مناطق و مجتمع‌های بزرگ، به‌گونه‌ای که شهرک‌ها به قلعه‌هایی امنیتی و در عین حال برخوردار از چارچوب و مشروعیت قانونی تبدیل شوند.

د. تغییر واقعیت جمعیتی در کرانه باختری، با هدف ایجاد برتری عددی یهودیان نسبت به حضور عربی، و همچنین تقویت و ایجاد شهرک‌های مستقل در وسیع‌ترین مساحت جغرافیایی ممکن. امروز بیش از ۷۷۰ هزار شهرک‌نشین در کرانه باختری حضور دارند و برنامه‌ریزی شده است که این تعداد تا سال ۲۰۵۰ به یک میلیون نفر برسد.

هـ. تشدید «تروریسم یهودی»: گزارش‌ها از حملات سازمان‌یافته و گسترده «جوانان تپه‌ها» و شهرک‌نشینان، با حمایت یا چشم‌پوشی ارتش اسرائیل، حکایت دارد. این حملات شامل آتش زدن اموال، تخریب محصولات کشاورزی و تلاش برای تحکیم سلطه شهرک‌نشینان بر اراضی کشاورزی.

و. پوشش امنیتی و یورش‌های مستمر: نیروهای ارتش اسرائیل به شهرها و روستاهای کرانه باختری، از جمله یعبد، قلقیلیه، بیت فُریک، قریوت و المغیر، نفوذ کرده و به آنها یورش برده‌اند. این اقدامات همزمان با فعال کردن سازوکارهای فشار و محدودیت‌های اقتصادی علیه شهروندان فلسطینی صورت می‌گیرد.

ز. قدس: بن‌گویر همچنان به یورش‌های متعدد خود ادامه می‌دهد؛ اقداماتی که در واقع به چالش کشیدن همه مسلمانان و مسیحیان جهان است. او از مسیر قانونی نیز در جهت تحمیل تقسیم زمانی و مکانی مسجدالاقصی حرکت می‌کند و همزمان به دنبال تغییر ساختار جمعیتی و جغرافیایی شهر قدس است. البته همه این اقدامات در سکوتی عجیب و حتی بیشتر از گذشته، در جهان اسلام ادامه دارد.

 ۶. اختلافات و شکاف‌ها در رژیم صهیونیستی

 نخست: پرونده سیاسی و انتخاباتی داخلی اسرائیل

 ۱. انتخابات مقدماتی حزب لیکود

رأی‌گیری حضوری حدود ۱۴۰ تا ۱۴۲ هزار عضو حزب لیکود برای انتخاب فهرست نامزدهای حزب در انتخابات آینده کنست آغاز شده است.

در داخل حزب، کشمکش‌ها و تحرکات مختلفی جریان دارد. مهم‌ترین مسئله، نگرانی نتانیاهو از آن است که چهره‌هایی که او آنها را «افراطی» می‌داند، مانند تالی گوتلیب، در صدر فهرست قرار بگیرند؛ مسئله‌ای که می‌تواند به زیان نتانیاهو تمام شده و به تشدید گرایش‌های افراطی منجر شود.

در همین چارچوب، نتانیاهو اقداماتی برای مداخله و بازآرایی فهرست انجام داده است؛ از جمله اختصاص دادن کرسی‌هایی برای وزیران ارشد، مانند یسرائیل کاتس، حاییم کاتس و جدعون ساعر، و تضمین جایگاه آنها با هدف کنترل شکل نهایی فهرست انتخاباتی.

۲. قطبی‌شدن حزبی و گفتمان سیاسی

اظهارات نتانیاهو و دیگر رهبران، از جمله اوفیر کاتس، رئیس ائتلاف، بر اصرار بر مخالفت با تشکیل دولت فلسطینی و حمله به گزینه‌های مخالفان تأکید دارد.

همچنین بر ادامه اجرای قوانین و اصلاحات قضایی پس از انتخابات تأکید می‌شود.

۳. بحران درونی حزب

گزارش‌ها حاکی از آن است که بیش از نیمی از اعضای حزب از آن جدا شده‌اند و این احتمال وجود دارد که حزب  لیکود در آینده به یک حزب حاشیه‌ای تبدیل شود.

۴. نظرسنجی‌ها و جایگاه نتانیاهو

نظرسنجی‌ها، هرچند با اختلافی اندک، گرایش بیشتری به سمت آیزنکوت نشان می‌دهند.

در عین حال، نتانیاهو همچنان از جایگاه محوری در جمع کردن احزاب مختلف با گرایش‌های ایدئولوژیک متفاوت برخوردار است؛ هرچند به نظر می‌رسد نتانیاهو دیگر برای افکار عمومی اسرائیل چهره‌ای قانع‌کننده و اقناع‌کننده نیست.

دوم: تهدیدهای امنیتی

در جلسه پایانی کنفرانس مؤسسه مطالعات امنیت ملی اسرائیل، مجری از تامیر هایمن، رئیس پیشین اطلاعات نظامی اسرائیل و رئیس این مؤسسه، پرسید:

“اگر همه تهدیدهایی را که امروز درباره آنها بحث کردیم در نظر بگیریم و بخواهیم سطح هشدار را تنها درباره یک تهدید افزایش دهیم، به نظر شما خطرناک‌ترین تهدید کدام است؟“

تامیر هایمن در پاسخ گفت: از نظر من، بزرگ‌ترین خطر، رابطه ویژه اسرائیل با ایالات متحده است.

او ادامه داد: ما به‌تدریج حمایت سنتی و حزبی از اسرائیل در داخل ایالات متحده را از دست می‌دهیم و شاید حتی بخشی از حمایت جامعه یهودیان آمریکا را نیز از دست داده باشیم.
هر تهدیدی که امروز درباره آن صحبت کردیم، اسرائیل بدون ایالات متحده قادر به مقابله با آن نخواهد بود؛ نه تهدید هسته‌ای ایران، نه مسئله فلسطین و نه هیچ بحران بین‌المللی دیگری“.

“اگر این پرونده‌ها به مسائل بین‌المللی تبدیل شوند، همان‌گونه که امروز در نیویورک و در مجامع بین‌المللی شاهد آن هستیم، با مشکلات بسیار دشواری مواجه خواهیم شد“.

“به پدیده مهاجرت نخبگان نگاه کنید. به تحریم و بایکوت خاموشی که دانشگاه‌های اسرائیل به‌تدریج با آن مواجه می‌شوند، نگاه کنید.”

“همه اینها با جایگاه بین‌المللی اسرائیل، روابط دیپلماتیک آن و حمایت آمریکا ارتباط دارد“.

“ما در قلب ساختار امنیتی و فناوری خود به ایالات متحده وابسته هستیم. اگر این ارتباط تضعیف شود، ممکن است نخستین قطعه دومینو باشد که سقوط می‌کند و در نتیجه، مقابله با سایر تهدیدها نیز دشوارتر خواهد شد“.

“هر یک از این تهدیدها به‌تنهایی یک تهدید موجودیتی نیست؛ اما اگر همه آنها در کنار یکدیگر قرار گیرند، آن هم در شرایطی که حمایت آمریکا در حال کاهش است، می‌توانند وضعیتی بسیار خطرناک ایجاد کنند.»

۷. وضعیت اسرا

گزارش مفصلی درباره وضعیت اسرا وجود دارد که آن را در اختیار برادران عزیز در جمعیت قرار خواهم داد. اما به‌طور کلی، ما در برابر مرحله‌ای تاریخی و بی‌سابقه از جنایت‌های صهیونیستی قرار داریم؛ به‌ویژه جنایت‌هایی که علیه قهرمانان ما در زندان‌های اشغالگران اعمال می‌شود.

سرکوب و شکنجه، استفاده از گلوله‌های پلاستیکی و گاز فلفل، یورش به اتاق‌های زندانیان، حبس انفرادی و تعرض‌های جنسی؛ و افزون بر همه اینها، تلاش برای قانونی جلوه دادن شکنجه و حتی کشتن اسرا، تحت عنوان آنچه «قانون مبارز غیرقانونی» نامیده می‌شود؛ قانونی که در حقیقت چیزی جز ادامه بازداشت اداری نیست و به‌موجب آن، افراد بدون تفهیم هیچ اتهامی، یا بر اساس اتهام‌های امنیتی ساختگی، در بازداشت نگه داشته می‌شوند.

امروز بیش از ۹۴۰۰ اسیر فلسطینی در زندان‌های اشغالگران به سر می‌برند که در میان آنها ۳۷۰ کودک و ۹۲ زن اسیر حضور دارند؛ زنانی که شماری از آنها باردار هستند.

۱۳۵۸ نفر از اسرا نیز از نوار غزه هستند که، همان‌گونه که اشاره کردم، تحت عنوان «مبارزان غیرقانونی» طبقه‌بندی شده‌اند و هیچ‌کس از سرنوشت و وضعیت آنها اطلاعی ندارد.

به خانواده‌ها و نزدیکان این اسرا نه‌تنها اجازه ملاقات داده نمی‌شود، بلکه حتی از دریافت هرگونه اطلاعات درباره وضعیت عزیزانشان نیز محروم هستند.

بازداشتگاه «سدی تیمان» که در اصل یک پایگاه نظامی در صحرای نقب بود و به زندان تبدیل شده است، یکی از تاریک‌ترین نمونه‌های این وضعیت است؛ بازداشتگاهی که کسی از آن اطلاع دقیقی ندارد و به «گوانتاناموی اسرائیل» معروف شده است.

و با وجود آنکه ما در توافق آتش‌بس، سازوکار مبادله اسرا را محترم شمردیم و همه اسرا را بازگرداندیم، اشغالگران صهیونیست همچنان به کشتار و شکنجه ادامه می‌دهند و جهان همچنان شاهد این جنایت‌هاست و سکوت می‌کند.